วันนี้มีงานอดิเรกใหม่สำหรับผู้ที่สนใจมานำเสนอครับ

นั่นก็คือ การเลี้ยงด้วง

ซึ่งจากการศึกษา พบว่าเป็นงานอดิเรกที่น่าสนใจรองมาจากการสะสมและปลูกเลี้ยงไม้กินแมลงครับ

ที่สำคัญยังเสียค่าใช้จ่ายน้อยมาก

โดยตอนนี้ผมได้เริ่มนำมาเลี้ยงแล้วคู่หนึ่งครับ

และจากการได้เลี้ยง พบว่า เป็นงานอดิเรกที่น่าสนใจดีครับ

ปล.ถึงจะเริ่มได้ไม่กี่อาทิด แต่ก็ยอมรับว่าการเลี้ยงด้วงเป็นงานอดิเรกที่น่าสนใจ และ
    อาจะสร้างรายได้เช่นเดียวกันกับไม้กินแมลงเลยทีเดียวคับ 

(เอารูปมาให้ดูครับ เพื่อเพิ่มความสนใจ  )

ตอนสมัยเป็นเด็กๆเคยเล่น น่าจะ ป. 2-3 ได้ แถวบ้านมีเยอะมาก  เอามาเล่นก็โดนด่าเช้าด่าเย็น         มันไม่เหมาะ สำหรับผู้หญิง     
 แต่ก็ชอบเล่นอะไรที่ผู้ชายเขาเล่นกัน        ต้อง แอบแล้ว มือไม้มีแผลเจ้าด้วง ที่บ้านเรียก กว่าง   ตอโตมาหน่อยเลิกเล่น   

น้องHenry  ที งู ละไม่อี๋นะครับ

บ้านมีเยอะเลยตามต้นไม้เขางาม ๆ แต่ ปีที่แล้วจำนวนลดลงไปเยอะ แมลงทับนี่เมื่อก่อนบินว่อน แต่ตอนนี้ไม่เหลือสักตัว    พวกด้วง แถว ๆ บ้านผมมีค่ามาก ข้างบ้านเลี้ยงไว้ แล้วมัน

หายไป มีรอยโดนตัดเชือกที่ผูกไว้ ถึงขั้นจะเอาปืนมายิงกันเลย แอบปีนกำแพงดูเขาทะเลาะกัน   แต่พอเห็นถือปืนมารีบวิ่งเข้าบ้านเลย กลัวโดนลูกหลง     แต่ก็จบลงด้วยดี

เห็นว่ามีชาวบ้านจับไปขายคนญี่ปุ่นได้ราคางาม  ผมก็เคยเลี้ยงเล่น ๆ    เหมือนกัน     
 

แล้วมันจะมากินต้นหม้อข้าวเรามั้ยอ่ะ

-เท่าที่ดูในสารคดีหรืออ่านหนังสือของต่างประเทศเค้าบอกว่าด้วงแรด"สามารถยกของที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวเองได้850"เท่าครับ ผมเองก็ไม่แน่ใจนะ

ครับว่าจะถูกหรือเปล่าครับ

เห็นในสารคดี มัน พุ่งชน ซุง หรือ หิน ให้ปลิว ลอยไปได้เลย  แบบสบายๆ

เห็นในสารคดีที่เขาถ่ายแล้ว  ตลึงมาก แรงเยอะกว่าคนอีก  แบบว่า เห็นมัน ชนซุง หล่นหน้าผาไปเลยอะ

เราก็ ใจจดจ่อ ดู  ทั้งหิน ซุง ฯลฯ โหดจริงๆเลย ไอ้เจ้าด้วงแรดเนี่ย 

แต่ ที่แน่ๆ วิ่งชนนาย ปลิว เลย 

ชอบบ...ครับแต่ผมชอบเลี้ยงเม่นแคระมากกว่า อิอิอิอิ
--!.......ยินดีที่ได้รู้จักกับทุกคนนะ....ผมบี...เพิ่งเริ่มหัดปลูกหม้ออะ

ยินดีต้อนรับคร้าบ

ตัวแรกนี้มันเป็นดักแด้แล้วใช่ป่าวคับ